Να και μια ενδιαφέρουσα είδηση:

Από την ιστοσελίδα tvxs.gr

Οι ιστορίες αποτελούν τμήμα μιας συλλογής μύθων, θρύλων και παραμυθιών που συγκέντρωσε ο ιστορικός Φραντς Ξάβερ φον Σένβερθ στην περιοχή Όμπερφαλτς της Βαυβαρίας, την ίδια περίοδο που οι αδελφοί Γκριμ συνέλεγαν τις ιστορίες που επρόκειτο να συναρπάσουν γενιές παιδιών, αλλά και ενηλίκων.

Σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα The Guardian, ο Φον Σένβερθ πέρασε ολόκληρες δεκαετίες, ζητώντας από αγρότες, εργάτες και υπηρέτες να του αφηγηθούν τοπικές συνήθειες, παραδόσεις, έθιμα και ιστορικά στοιχεία, καταγράφοντας τη λαϊκή παράδοση.
 
Η υπεύθυνη του τομέα πολιτισμού του Όμπερφαλτς, Έρικα Άιχενζεερ ανακάλυψε περίπου 500 παραμύθια, ξεφυλλίζοντας τους τόμους του Φον Σένβερθ, οι οποίοι δεν έγιναν ποτέ γνωστοί. Τα περισσότερα από αυτά δεν εμφανίζονται σε άλλες συλλογές με παραμύθια.
 
Εκτός από άγνωστες ιστορίες, η συλλογή περιλαμβάνει και τοπικές παραλλαγές γνωστών παραμυθιών, όπως η Σταχτοπούτα.

http://tvxs.gr/node/92009

Ελληνικα τραγούδια με/για νεράιδες

Οι νεραϊδες αποτελουν παντα πολυ καλη πηγη έμπνευσης για καλιτεχνες καθε ειδους. Ετσι εχουν αποτελέσει και το θέμα πολλών τραγουδιών. Παρακάτω παραθέτω μερικά πολυ όμορφα (κατα την γνωμη μου) ελληνικά τραγούδια που έχουν θέμα ή αναφέρονται σε νεράιδες ή ξωτικα

Μαλαμας - ΝΕΡΑΙΔΕΣ



Μιλτος Πασχαλίδης - ΜΙΚΡΗ ΝΕΡΑΙΔΑ ΔΙΧΩΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙ



Ζερβουδακης - ΝΕΡΑΙΔΕΣ



Active member - ΛΑΒΩΜΕΝΟ ΞΩΤΙΚΟ



Μαλαμας - ΞΩΤΙΚΑ

Καλο φθηνοπωρο!

Το φθηνόπωρο όπως και η ανοιξη είναι απο τις αγαπημενες εποχες των νεραιδων και των νεραϊδοιστοριων, κι αυτό γιατί είναι μια ενδιαμεση κατασταση. Και οι νεραϊδες αγαπουν τις ενδιαμεσες καταστασεις. Λενε οτι οι νεραιδες εμφανιζονται εκει που δεν υπαρχει μια συγκεκριμενη κατασταση, δηλαδη το σουρουπο ή την αυγη που δεν ειναι ουτε μερα ούτε νυχτα, στην γραμμη του οριζοντα που δεν μπορεις να διαχωρισεις το νερο απο τον ουρανο, σε λιμνες που υπαρχει νερο και παγος. Ετσι το φθηνοπωρο ειναι κι αυτο μια μεταβατική και ενδιαμεση εποχη. Καλο φθηνόπωρο λοιπόν, και με ενα καλοκαιρινο τραγουδι για να αποχαιρετισουμε το καλοκαιρι που περασε.

With the wind in the willows- blackmore's Night




Οι στιχοι: (που ειναι μια πανεμορφη ιστορια)

As I went a walking
One morning in spring
I met with some travelers
On an old country lane
One was an old man
The second a maid
The third was a young boy who smiled as he said

"With the wind in the willows
The birds in the sky
There's a bright sun to warm us wherever we lie...
We have bread and fishes and a jug of red wine
To share on our journey with all of mankind".

So I asked them to tell me their name and their race
So I could remember each smile on their face
"Our name, they mean nothing...
They change throughout time
So come sit beside us and share in our wine"

So I sat down beside them
With flowers all around
We et from a mantle
Spread out on the ground
They told me of prophets
And peoples and kings
And all of the one god that knows everything
"We're traveling to Glaston
Over England's gren lanes
To hear of men's troubles
To hear of their pains
We travel the wide world
Over land and the sea
To tell all the people
How they can be free..."

So sadly I left them
On that old country lane
For I knew that I'd never see them again
One was an old man
The second a maid
The third was a young boy who smiled as he said..

ΤΑΙΝΙΕΣ ΓΙΑ ΝΕΡΑΙΔΕΣ

Μια ταινία που θα συνέστινα ανεπιφύλακτα σε μικρούς και μεγάλους, νεραιδοπαρμένους είναι η
"Fairy Tale, μια αληθινή ιστορία" με πρωταγονιστές τον Πίτερ Ο' Τούλ και τον Χάρβει Καιτελ. Η ταινία πρόκειται για δυο κόριτσια τα οποία ανακαλύπτουν ότι μπορούν να φωτογραφίζουν νεράιδες. Το σκηνικό διαδραματίζεται στην Αγγλία του Α' Παγκοσμίου πολέμου, και λέγεται ότι είναι βασισμένη σε αληθινή ιστορία...Αξίζει να την δείτε!Το παιδι που κρύβετε μέσα σας θα αρχίσει ξανά να πιστευει στις νεραιδες ;)  Το trailer και το IMDB της ταινίας.

Μια άλλη ταινία που αξίζει, αλλα δεν εχει τόσο αμεση σχεση με τις νεραιδες αυτες καθε αυτές όσο με την μαγεία, τον μάγο μερλιν και την morgana le fey, είναι το mists of avalon (ελληνικα: Ομίχλη πάνω απο το Άβαλον). Προσωπικα μια απο τις αγαπημένες μου ταινίες αυτού του είδους! Μαγική, ατμοσφαιρική, σε ταξιδεύει μέσα απο τον μύθο του αρθούρου της μοργκάνας και της guinevir στην ιστορια της τότε εποχής. Trailer και IMDB

Τα ονόματα των λουλουδιών

Τα περισσότερα λουλούδια έχουν πανέμορφα ονόματα. Απο προήλθαν άραγε? Υπαρχουν μερικοί λαϊκοι μύθοι για το πως πήρε το όνομα του το κάθε λουλούδι. 

Υάκινθος

Ο Υάκινθος ήταν ένας όμορφος νέος από τη Σπάρτη. Ο Υάκινθος ήταν σύντροφος του Απόλλωνα, θεού του ήλιου και του Ζέφυρου, θεού του ανέμου. Οι δύο θεοί συναγωνίζονταν ποιος θα κερδίσει την εύνοια του όμορφου νέου. Μια μέρα καθώς ο Απόλλωνας μάθαινε στο Υάκινθο δισκοβολία, του ξέφυγε ο δίσκος και χτύπησε τον άτυχο νέο σκοτώνοντάς τον. Από το αίμα του του νέου ο Απόλλωνας έπλασε ένα λουλούδι που στο άνθισμά του κάθε του πέταλο έμοιαζε να έχει γραφτεί μια θρηνητική κραυγή ("ΑΙ" δηλαδή γοή στην αρχαιοελληνική γλώσσα). Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, ο Ζέφυρος ζηλεύοντας επειδή ο νεαρός προτιμούσε την παρέα του Απόλλωνα φύσηξε πάνω στο δίσκο κατευθύνοντας τον να χτυπήσει τον Υάκινθο.

Νάρκισσος ή Μανουσάκι

 Ο Νάρκισσος, γνωστός και απο την μυθολογία, ήταν ένας εξαιρετικά όμορφος νεαρός. Η μητέρα του, του είχε πει ότι θα παραμείνει έτσι σ΄ όλη του τη ζωή αν δεν δίνει σημασία στην ομορφιά του. Ο Νάρκισσος αποφάσισε να δει την αντανάκλασή του στα νερά μιας πηγής. Γοητεύτηκε τόσο από την ομορφιά του πού έμεινε εκεί ακίνητος θαυμάζοντας τον εαυτό του μέχρι που μαράζωσε και πέθανε στις όχθες της πηγής. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, νόμισε πως η αντανάκλαση του ήταν η νύμφη που έμενε εκεί. Πήδησε στο νερό για να την πιάσει και πνίγηκε. Το λουλούδι νάρκισσος υποτίθεται ότι φύτρωσε σε εκείνο το σημείο

Ανεμώνη-Ανεμολούλουδο

Το όνομα του λουλουδιού συνδέεται με τον αρχαίο ερωτικό μύθο του Άδωνη και της Αφροδίτης. Ο μύθος είναι πολύ γνωστός. Ενέπνευσε μάλιστα και μεγάλους ποιητές όπως ο Οβίδιος και αρκετά αργότερα ο Σαίξπηρ να γράψουν ύμνους σ' αυτόν τον έρωτα. Σύμφωνα με το μύθο ο Άδωνης βγήκε για κυνήγι στο δάσος.
Εκεί όμως τον παραφύλαγε ο θεός Άρης ο προηγούμενος εραστής της Αφροδίτης που ζήλευε τον Άδωνη αφού η Αφροδίτη τον παράτησε για τα μάτια του ωραίου νέου.
Ο Άρης μεταμορφώθηκε σε άγριο κάπρο, επιτέθηκε στον Άδωνη και τον πλήγωσε θανάσιμα. Η Αφροδίτη άκουσε τα βογκητά του Άδωνη και έσπευσε να τον βρει.
Όμως ήταν πια αργά. Απαρηγόρητη η Αφροδίτη πήρε στην αγκαλιά της το άψυχο σώμα του αγαπημένου της και όπως λέγεται ράντισε με νέκταρ την πληγή.
Από το μείγμα που έκαναν το νέκταρ με το αίμα ξεπήδησε ένα όμορφο λουλούδι. Μόνο που η ζωή αυτού του λουλουδιού κρατάει λίγο. Όταν ο άνεμος φυσάει κάνει τα μπουμπούκια του φυτού να ανθίσουν και ύστερα ένα άλλο ανεμοφύσημα παρασέρνει τα πέταλα μακριά.
Έτσι το λουλούδι αυτό ονομάστηκε ανεμώνη ή ανεμολούλουδο επειδή ο άνεμος βοηθάει την ανθοφορία του αλλά και την παρακμή του. Θα ήταν παράληψη αν δεν αναφέραμε ότι υπάρχει και λουλούδι με το όνομα Άδωνης το οποίο μάλιστα έχει και φαρμακευτικές ιδιότητες.  

Δαφνη

Η Δάφνη ήταν μια νεαρή όμορφη νύμφη, κόρη του ποτάμιου θεού Πηνειού. Ήταν κυνηγός και είχε αφιερώσει τη ζωή της στην Άρτεμη τη θεά του κυνηγιού. Όπως η θεά έτσι και αυτή αρνιόταν να παντρευτεί. Την περιτριγύριζαν πολλοί θαυμαστές αλλά αυτή τους απέρριπτε όλους, ακόμα και τον ισχυρό γιο του Δία τον Απόλλωνα. Ο Απόλλωνας ερωτεύθηκε την Δάφνη και όταν αυτή αρνήθηκε τις προτάσεις του την κυνήγησε ανάμεσα στα δέντρα. Η Δάφνη φοβήθηκε και προσευχήθηκε στον πατέρα της να την βοηθήσει. Τότε λοιπόν ο πατέρας της της είπε ότι θα την προστάτευε μεταμορφώνοντάς την σε δέντρο που θα ρίζωνε στην όχθη του ποταμού του, κι ετσι εγινε το φυτό δάφνη που όλοι ξέρουμε

Ορχιδέα

 Στην μυθολογία ο Όρχις ήταν γιος μιας νύμφης και ενος σάτυρου. Κατα την διάρκεια των εορτών προς τιμή του Βάκχου, διέπραξε ιεροσυλία, βιάζοντας μια ιέρεια. Η τιμωρία του ήταν να κατασπαραχθεί απο άγρια θηρία και να μεταμορφωθεί σε ένα αδύνατο και σεμνό φυτό 

Blackmore's night

Αν και οι περισσότεροι "νεραιδοπαρμένοι", σίγουρα θα έχουν ακούσει για τους blakcmore's night, για αυτούς που δεν έχουν ακούσει έκανα αυτό το Post. Οι blakcmore's night μπορούν με τα τραγούδια τους να σε ταξιδέψουν σε άλλες εποχές και να σε κάνουν να πιστέψεις ακόμα περισσότερο στους θρύλλους των νεραιδών. Με μια ιδιαίτερη μουσική , την οποία δεν μπορώ να κατατάξω σε καποιο συγκεκριμένο είδος, και με στίχους που μοιάζουν με ιρλανδέζικους τοπικούς θρύλλους, ο κύριος blackmore (κιθαρίστας των rainbow, deep purple ) και η γυναίκα του, candice night, μας ταξιδεύουν με κάθε τους τραγούδι σε μια άλλη μαγευτική ιστορία.
To συγκρότημα ολόκληρο απαρτίζεται από 7 συνολικά μέλη (μαζί με τον blackmore και την candice) και μετράει σχεδόν 14 χρόνια ζωής. Συνολικά έχουν 8 albums, με τον τελευταίο που θα βγει στην κυκλοφορία στις 3 Σεπτεμβρίου. Επίσης έχουν 2 live albums και 3 συλλογές. Κατά την καθαρά προσωπική μου άποψη οι 2 καλύτεροι δίσκοι τους ήταν το under a violet moon (1999) και το ghost of a rose (2003).Παρόλα αυτά και οι υπόλοιποι δίσκοι αξίζει να τους ακούσει κανέις. Παραθέτω στη συνέχεια μερικά απο τα χαρακτηριστικά τραγούδια τους αλλά και μερικά αγαπημένα.Αξίζει να τους ακούσετε!
Εδώ στο τέλος, θέλω να κάνω μια μικρή παρένθεση για τους φαν του ritchie. Ο Ritchie blackmore, εχει κατακριθεί και σχολιαστεί από πολλούς για την στροφή που έκανε απο τους deep purple και τους rainbow στους blackmores night. ΠΙστεύω πως ο blackmore είχε δώσει ότι ήταν να δώσει στην ροκ σκηνη και απλώς έκλεισε ένας κύκλος και άνοιξε ένας νέος.Και στο κάτω κάτω πόσο μπορείς να κατακρινείς έναν τόσο μεγάλο δημιουργό, όταν στα 50 του μαγεύεται απο μια μικρή νεραιδοπαρμένη (και μεταξύ μας πανεμορφη) κοπέλα και αποφασίζει να αλλάξει λίγο το στυλ μουσικής του για χάρη της ? Άλλοστε την προσφορά του στο ροκ την είχε κάνει και με το παραπάνω και το στυλ του είχε ήδη αρχίσει να αλλάζει απο τον τελευταίο δίσκο των rainbow. Κατα την γνώμη μου λοιπόν κάποιες απο τις κριτικές που φέρει στο ονόμα του είναι λιγάκι υπερβολικές και άδικες. Και εδώ κλέινει η μικρή(?) παρένθεση.  :)

Καλή ακρόαση

Castles and Dreams
Loreley
Play minstrel play
wind with the willows 
Fires at midnight
Και ενα Live

Ενας θρύλος απο την ουαλία

(Η ιστορία είναι απο το βιβλίο ΝΕΡΑΙΔΕΣ των alan lee και brian froud)

ΟΙ ΓΚΟΡΑΓΚΕΘ ΑΝΝΟΥΝ

Οι Γκόραγκεθ Αννούν είναι Ουαλές νεράιδες του νερού, πανέμορφες Κυράδες της Λίμνης, οι οποίες κάποιες φορές παντρεύονται θνητούς. Ενας γνωστός θρύλος μιλά για έναν νέο που συνήθιζε να βγάζει για βοσκή τα ζώα του πλάι σε μια μικρή λίμνη κοντά στα Μαύρα Όρη. Μια μέρα είδε ένα μαγευτικό πλάσμα να λάμνει μέσα σε μια χρυσή βάρκα στην επιφάνεια της λίμνης. Την ερωτεύτηκε βαθιά και της προσέφερε λίγο απο το ψωμί που είχε φέρει μαζί του απο το σπίτι του. Εκείνη αποκρίθηκε πως  το ψωμί ήταν πολυ σκληρό και εξαφανίστηκε στα βάθη της λίμνης. Η μητέρα του νέου, του έδωσε λίγη άψητη ζύμη για να πάρει μαζί του την άλλη μέρα, και εκείνος την προσέφερε στη νεράιδα, αλλά εκείνη απάντησε  πως ήταν πολυ μαλακή και εξαφανίστηκε πάλι. Την τρίτη μέρα, η μητέρα του νέου, του έδωσε λίγο  ελαφρώς ψημένο ψωμί και αυτό θεωρήθηκε ικανοποιητικό απο την νεράιδα. Τρείς μορφές αναδύθηκαν απο τη λίμνη, ένας γηεαιός άνδρας με μια πανέμορφη κορη σε κάαθε του πλευρό. Οι κοπέλες ήταν ολόιδιες και ο πατερας είπε στον νεαρό αγρότη, πως ήταν πρόθυμος να του δώσει την κόρη με την οποία ήταν ερωτευμένος, αν μπορούσε να δείξει ποια απο τις δύο ήταν. Ο νέος ήταν έτοιμος να εγκαταλέιψει απελπισμένος, αλλά η μια μετακίνησε ελαφρά το πόδι της και εκείνος αναγνωρίζοντας το σανδάλι τη, κερδισε το χέρι της. Η νεραίδα του νερού προικίστηκε πλούσια και έζησαν μαζί ευτυχισμένοι. Ωστόσο, ο νεαρός αγρότης είχε προειδοποιηθεί πως θα έχανε την πανέμορφη γυναίκα του, αν την χτυπούσε τρείς φορες δίχως λόγο. Πραγματι, αν και ήταν αφάνταστα ευτυχισμένοι, η Γκόραγκεθ Αννούν είχε κάποιες παράξενες νεραιδένιες συνήθειες. Ισως να έκλαιγε σε ενα γάμο ή να γελούσε και να τραγουδούσε σε μια κηδεία και αυτά ανάγκασαν τον στοργικό σύζηγο να την επιπλήξει τρεις φορές , και εκείνη αναγκάστηκε να τον αφίσει.

Οι θρύλοι για νεράιδες και πλάσματα του νερού είναι πολύ συνηθισμένοι, όχι μόνο στην ιρλανδια και την αγγλία αλλά και στην Ελλάδα. Αυτο συμβαίνει, ίσως γιατί το νερό είναι ένα στοιχείο που μαγεύει τους ανθρώπους, αρκετά μυστηριώδες και απρόσιτο πολλές φορές. Δεν είναι λίγες οι φορές που ακόμη και σε μικρούς τοπικούς μύθους συναντάμε γυναίκες που αναδύονται απο τα νερα μιας λίμνης ή πλάσματα που κατοικούν σε έναν ποταμό. Το στοιχείο του νερού ήταν πάντα πηγή έμπνευσης για ιστορίες, μύθους και θρύλους σε όλες τις περιοχές. Αλλες νεράιδες του νερού είναι: οι γκλάστιμκς (που είναι γενικη αναφορα σε νεραιδες του νερου σαν να λεμε νυμφες) , οι Λορελάιν, η γκλείστιγκ, ο ουρισκ , οι ασραϊ (μικρές λεπτεπίλεπτες νεραιδες οι οποιες λιώνουν και γίνονται λιμνούλες με νερό αν αιχμαλωιτστούν ή εκτεθούν στο φως του ήλιου), τα μερροους, η νακελάνη (η πιο φριχτή απο όλες τις Σκωτσέζικες νεράιδες του νερου).

Η γλώσσα quenya

Η γλώσσα quenya είναι μια φανταστική γλώσσα που  δημιουργήθηκε απο τον J.R.R.tolkin (Συγγραφέα μεταξύ άλλων και των : Hobit, silmarilion Και του Αρχοντα των δαχτυλιδιών ). Ηταν μια απο τις γλώσσες της Άρδα (languages of Arda ). Τις γλώσσες δηλαδή που μιλούσαν στην Μέση Γή, και συγκεκριμένα η γλώσσα που μιλούσαν τα ξωτικά. (Άλλες γλώσσες ήταν η  Sindarin (Σίνταριν) , η Khuzdul (Κχουζντουλ) γλωσσα των νάνων, η Adûnaic (Αντουναϊκή)  και πολλές άλλες.)  Στις 3 ταινίες του Αρχοντα των δαχτυλιδιών, οι ηθοποίοι που υποδύονταν ξωτικά της Μέσης Γης μιλούσαν στην γλώσσα quenya την οποία έιχαν διδαχθεί σαν μια κανόνικη γλώσσα. Η quenya, όπως όλες οι "αληθινές" γλώσσες, έχει γραμματική, συντακτικό, ορθογραφικούς κανόνες, φωνήεντα, σύμφωνα και οτιδήποτε άλλο συνθέτει μια γλώσσα όπως τα ελληνικά, τα αγγλικά ή τα ισπανικά !! Πλέον υπάρχουν διάφορα βιβλία εκμάθησης της quenya καθώς και λεξικά από διάφορες γλώσσες στην quenya και το αντίστροφο.
Η γώσσα quenya, όπως είναι φυσικό, έχει επιρροες απο άλλες γλώσσες. Η γραμματική της είναι επηρεασμένη κυρίως απο την φινλανδική γλώσσα, και σε μικρότερο βαθμό από τα λατινικά και τα ελληνικά. Φωνητικά είναι βασισμένη επίσης στα φινλανδικά αλλά και στα ιταλικά και τα ισπανικά. Γενικότερα η πιο κοντινή γλώσσα στην quenya φαίνεται ότι είναι τα φινλανδικά. Άλλοστε ο Tolkin είχε μελετήσει αρκετά την φινλανδική γλώσσα και είχε διαβάσει αρκετά φινλανδικά διηγήματα. (πολυ αμφιβάλω βέβαια αν ένας φινλανδός μπορεί να μιλήσε quenya και να συνεννοηθεί με ένα ξωτικό :P)

Στη συνέχεια ακολουθούν μερικές εκφράσεις τις quenya μετεφρασμένες στα ελληνικά

Quenya                                         Ελληνικά
~~~~~~~~~                                   ~~~~~~~~~~

Mára aurë                                    Γεια σου!
Manen nalyë?                              Τι κάνεις?
Hantanyel                                    Ευχαριστώ
Melinyel                                       Σ'αγαπώ
Áni apsenë                                   Συγχωρεσέ με
Massë nalmë?                              Πού είμαστε?
Μára lómë                                    Καληνύχτα
Márë olori                                    Όνειρα γλυκά
Ma esselya ná?                             Πώς σε λένε?
Manna lennammë?                      Που πηγαίνουμε?

Για όσους ενδιαφέρονται να μάθουν περισσότερα για την γραμματική ,τις λέξεις, τα ρήματα, τις εκφράσεις  της quenya, μερικοί ενδιαφέροντες σύνδεσμοι είναι οι εξής:
Η γλωσσα quenya (γραμματικη, συντακτικο κλπ) (στα αγγλικά)
English-quenya λεξικό
Μαθήματα quenya (στα αγγλικά)
Πληροφορίες για την Μέση Γη (Ελληνικό site)
Φράσεις στην quenya και σε άλλες γλώσσες της Μέσης Γης

Μερικά ελληνικά βιβλία σχετικα με την quenya:

 ΛΕΞΙΚΟ ΤΗΣ QUENYA , της γλώσσας των Υψηλών ξωτικών του J.R.R tolkin

 

Eκδόσεις : Άγνωστη Κανταθ
Συγγραφέας: Τσούλης Μηνάς
ISBN: 960-8112-05-2

QUENYA - Μέθοδος εκμάθησης της γλώσσας του Τζ.Ρ.Ρ. Τόλκιν

 Εκδόσεις: Ψυχής τα Λαμπιρίσματα

Συγγραφέας: Κατερίνα Στύλου

ΙSBN : 960879420X

 

Σχετικά βιβλία....

ΣΧΕΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΌΣΕΙΣ



"ΝΕΡΑΙΔΕΣ" Brian froud, Alan lee Εκδόσεις: "φανταστικός Κόσμος"

"ΞΩΤΙΚΑ", Ναούμ Θεοδωσιάδης, Εκδόσεις "ΑΡΧΕΤΥΠΟ"

"ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΩΝ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΩΝ ΟΝΤΩΝ", Judes Allen,
Εκδόσεις "Πατάκης"

"ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΩΝ ΠΛΑΣΜΑΤΩΝ", Alexandri Ferran,Εκδόσεις "Σαβάλας"

once upon a time/ Μια φορα κι εναν καιρο....

Ελληνικά: Μια φορά κι έναν καιρό.... Και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα

Αγγλικά: Once upon a time.... And they lived happily ever after.

Γαλλικά: Il était une fois (ήταν μια φορά) ... ils vécurent heureux et eurent beaucoup d'enfants (έζησαν ευτυχισμένοι και έκαναν πολλά παιδιά)

Γερμανικά: Es war einmal... 'Μια φορά ήταν.' ... ...und sie lebten glücklich und zufrieden bis ans Ende ihrer Tage. '... (και έζησαν ευτυχισμένοι μέχρι το τέλος της ζωής τους)

Ιταλικά: C'era una volta (Μια φορά ήταν) ...

Ισπανικά: Érase/Había una vez...(Ηταν μια φορά) ... y vivieron felices para siempre/y comieron perdices. '...Κι εζησαν ευτυχισμένοι για πάντα/Και ετρωγαν πέρδικες.

Ρώσικα: Εξαρτάται απο το γένος και τον αριθμό των προσώπων στην αρχή του παραμυθιού. Жил был (zhil bwil) (ένας άντρας), жила была (zhila bwila) (μια γυναίκα), жило было (zhilo bwilo) (κατι ουδέτερο), жили были (zhili bwili) (πληθυντικος).

Δανέζικα: Der var engang. // Engang for længe siden... (ήταν μια φορά// Μια φορα πολύ παλιά)

Οι νεράιδες στην ελληνική μυθολογία

Στην ελληνική μυθολογία υπάρχουν αναφορές σε πλάσματα σαν τις νεράιδες. Ηταν οι νυμφες .

Οι νύμφες θεωρούνταν κατώτερες γυναικίες θεότητες. Ήταν θνητές αλλά ζούσαν πολλά χρόνια.Άλλες κατοικούσαν στα βούνα, άλλες στα δάση, στα νησιά σε δέντρα και κυρίως σε πηγές και ποταμούς. Ανάλογα με τον τόπο κατοικίας τους ονομάζονταν Δρυάδες, Ορειάδες, Ναπαίες, Αμαδρυάδες, Ναϊάδες κλπ. Τις φαντάζονταν νέες και όμορφες, που συχνά ευεργετούσαν τους θνητούς. Είναι πολύ συχνές οι ιστορίες που μια νύμφη ερωτευόταν κάποιο θνητό και αποκτούσε μαζί του απογόνους, αρκετά συχνά όμως με σκληρές συνέπειες για τον θνητό. Θεωρούνταν προστάτιδες της βλάστησης και της γονιμότητας. Ειδικά στις νύμφες των νερών απέδιδαν και μαντικές ιδιότητες. Οι νύμφες των νερών ήταν οι Ναϊάδες
Για τις Ναϊάδες πίστευαν ότι ζουν μέσα στα νερά των πηγών. Άλλοτε τις θεωρούσαν κόρες του Δία και άλλοτε κάποιου ποταμού. Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν πως σε κάθε πηγή υπήρχε μια Ναϊάδα . Έτσι τις ιαματικές ιδιότητες που είχαν κάποιες φορές τα νερά των πηγων τις απέδιδαν σ'αυτές. Θεωρούσαν ότι αν οι γυναίκες λούζονταν στο νερό μιας πηγής θα αποκτούσαν παιδιά, υγεία και η νεοτήτά τους θα είχε μεγαλύτερη διάρκεια. Γι' αυτό και οι μελλόνυμφες λούζονταν στα νερα κάποιας τέτοιας πηγής.
Οι νύμφες των δασών ήταν οι Δρυάδες ή Αμαδρυάδες. Πιστευαν πως η ζωή τους ταυτιζόταν με την ζωή των δέντρων. Τις χώριζαν σε δύο κατηγορίες: α) στις Αμαδρυάδες που ζούσαν έξω απο τα δέντρα, αλλά γεννιούνταν και πέθαιναν μαζί τους και β) στις Δρυάδες, που κατοικούσαν μέσα στα δέντρα και ακολουθούσαν την τυχη τους.
Οι Ορειάδες ήταν οι νύμφες που κατοικούσαν στις πλαγιές και στις κορυφές των βουνών. Ανάλογα με τον βουνό που κατοικούσαν έπαιρναν και κάποιο ιδιαίτερο όνομα π.χ Ελικωνιάδες (Ελικώνας), Δικταίες (Δίκτη) κλπ. Οι αρχαίοι Έλληνες συνήθιζαν να τελούν την λατρεία τους μέσα σε σπηλιές.

Η ιστορία της morgana le fey

Σίγουρα όλοι έχετε ακούσει για τον Βασιλιά Αρθούρο και το ξίφος του εξκαλιμπερ. Τι σχέση έχει με την morgana le fey, ή fata morgana, την οποία οι περισσότεροι πρωτοακούσαμε σε κάποιο τραγούδι, ή σε κάποιο ποίημα ?Ειναι μια ιστορία που ξεφεύγει λίγο από το κλασσικό παραμύθι. Μια ιστορία-μύθος, που κατα πάσα πιθάνοτητα περιέχει και στοιχεία πραγματικότητας μέσα.

Η morgana le fey, (άλλη την λένε fata morgana ή απλώς morgain) ήταν αδερφή του Βασιλιά Αρθούρου, απο την ίδια μητέρα αλλά διαφορετικό πατέρα. Η αδελφή της μητέρας της, και θεια δική της και του Αρθούρου, γνωστή ως Lady of the lake (η γυναίκα της λίμνης), πήρε την morgana σε μικρή ηλικία από το κάστρο κάμελοτ, για να μεγαλώσει στο Avalon όπου κατοικούσε αυτή μαζί με τον Μάγο Μέρλιν κι άλλες Ιέριες της Μαγείας (υποστηρίκτριες δηλαδή της παλιάς θρησκείας που εκείνη την εποχή έφτανε στο τέλος της καθώς επεκτινόταν όλο και περισσότερο ο χριστιανισμός) .
Εκεί έζησε και διδάχτηκε από την θεία της και τον Μάγο Μερλιν για πολλά χρόνια, ενώ ταυτόχρονα εξελισσόταν η γνωστή σε όλους Ιστορία του Βασιλιά Αρθούρου που έβγαλε το ξίφος εξκάλιμπερ απο τον βράχο. Ο Αρθούρος παντρεύτηκε την Γκούινεβιρ, η οποία όμως αργότερα , σύμφωνα με τον μύθο , συνάπτει ερωτική σχέση με τον ιππότη της στρογγυλής τραπέζης και καλύτερο φίλο του αρθουρου, Λάνσελοτ. Εντομεταξύ, η Morgana από λάθος ερωτεύεται και κάνει έρωτα με τον Αρθούρο, χωρις να ξέρει ότι είναι αυτός, δηλαδη ο αδερφός της. Η morgana μένει έγγυος απο τον Αρθούρο και γεννά τον γιό του, τον Μορντρέντ. Πολύ αργότερα η Morgana θα ανακαλύψει την αλήθεια για τον Αρθούρο κι ο Αρθούρος την αλήθεια για την γυναίκα του, Γκούινεβιρ, και τον Λάνσελοτ. Τελικά ιστερα απο διάφορες μάχες ο Αρθουρος τραυματίζεται θανάσιμα και μεταφέρεται στο Αβαλον απο την morgain, η Γκούινεβιρ ενώ πρώτα είχε καταδικαστεί σε θάνατο, προσφεύγει σε ένα μοναστήρι, όπου ζει την υπόλοιπη ζωή της κι ο Λάνσελοτ φεύγει μακρια απο το κάμελοτ. Ο Μάγος Μερλιν πεθαίνει, και μαζί του και η παλιά θρησκεία και η Morgana συνεχίζει την ζωή της στο Αβαλον μαζι με την θεία της, την γυναίκα της λίμνης...

μερικά πλάσματα του δάσους..

Καποια απο αυτά σίγουρα τα έχετε ακούσει, καποια αλλα όχι. Είναι όλα τους πλάσματα τοπικών θρύλων και μύθων (κυρίως από την ιρλανδία) για το δάσος, τους αγρούς και την γνωστή Χώρα των Νεράιδων (neverland) Ας γνωρίσουμε λοιπόν κάποια απο αυτά τα μικροσκωπικά πλασματάκια

Οι καλικάντζαροι, συνήθως φορούν τριχωτά καπέλα. Είναι αρκετά δόλιοι και πανούργοι, με ιδιαίτερη αίσθηση του χιούμορ και μπορούν να εξαφανιστούν με το πετάρισμα ενός βλεφάρου

Τα τελώνια, ένα είδος μικρόσωμων, μελαψών και μοχθηρών πλασμάτων. Είναι οι κλέφτες και οι πανούργοι της Νεραϊδοχώρας. Πολλές φορές εμφανίζονται με την μορφή ενός ζώου.

Τα χτυπητήρια είναι ένα είδος καλών τελωνίων. Κατοικούν στα ορυχεία κασσίτερου και προκαλούν ήχους με χτυπήματα για να υποδείξουν που βρίσκονται οι πλούσιες φλέβες χρυσού, βοηθώντας έτσι τους μεταλλωρύχους

Παγανά, οι Ουαλοί ξάδερφοι των χτυπητηρίων. Εργάζονται σκληρά στα ορυχεία αντιγράφοντας τις κινήσεις των μεταλλωρύχων

Οι Νάνοι, κοντοί αλλά πολύ δυνατοί, συνήθως έχουν γενειάδα και δείχνουν μεγάλοι σε ηλικία. Δεν μπορούν να εμφανιστούν στο έδαφος κατά την διάρκεια της ημέρας. Μια ηλιαχτίδα είναι αρκετή για να τους μετατρέψει σε πέτρα

Τα ξωτικά, χορεύουν στη σκιά των όρθιων βράχων ή χοροπηδούν στις άκρες ρεματιών. Τα καμπανάκια τους μπορούν να ακουστούν βαθιά στην καρδιά πολλών αποτις βραχώδεις κορυφές του βάλτου. Τα ξωτικά, μπορούν να γίνουν πολύ εργατικά αν θέλουν.

Ο άρχοντας είναι ένα Ιρλανδικό τελώνιο με ποικίλες άγριες μορφές ζώου. Με την μορφή ενός φιλικού αλόγου προσφέρεται στον ανυποψίαστο ταξιδιώτη για τον μεταφέρει. Όταν όμως τον καβαλήσει τον περιμένει ένας άγριος και τρομακτικός καλπασμός. 

Οι λάμιες, είναι πιθανώς κατάλοιπα των αρχαιότερων γυναικείων θεοτήτων. Κάποιες μετατρέπονται από φρικτά άσχημες γριές, σε πανέμορφες νεαρές γυναίκες. Κάποιες από τις λάμιες είναι ανθρωποφάγες

Τα μπογκλ είναι τελώνια σατανικής φύσης και έχουν την τάση να προκαλούν κακό κυρίως στους ψεύτες και τους δολοφόνους

Ο κοκκινοσκούφης. Ένας από τους σατανικότερους Καλικάτζαρους των συνόρων. Ζει σε αρχαίους κατεστραμμένους πύργους και ερειπωμένα κάστρα. Βάφει το κόκκινο καπέλο του ξανά και ξανά με ανθρώπινο αίμα

Οι Γκυλλιον, Ουαλές νεραΐδες του βουνού που έχουν την συνήθεια να κάθονται ανάμεσα στους βράχους και να παρατηρούν σιωπηλά τους περαστικούς ταξιδιώτες

Η λεναν ση, είναι ένα αιμοδιψές βαμπίρ και στην Ιρλανδία είναι η μούσα των ποιητών. Εκείνοι που εμπνέονται από αυτή ζουν μια λαμπρή αν και σύντομη ζωή.

Το Αγκίσκι ή Εχ- Ούσκυα, Κατοικεί στις θάλασσες και λίμνες και είναι πολύ επικίνδυνο καθώς παρασύρει τα θύματά του στο νερό και τα καταβροχθίζει

Ο ουρισκ, Μια μοναχική Σκωτική νεραΐδα που στοιχειώνει ερημικές λιμνούλες. Συχνά αποζητά την ανθρώπινη συντροφιά αλλά η ασυνήθιστη εμφάνιση του τρομάζει όσους επιχειρεί να πλησιάσει.

Η γκλεϊστιγκ, νεράιδα του νερού, μισή γυναίκα και μισή γίδα, παρασύρει τους άντρες να χορέψουν μαζί της πριν τραφεί από το αίμα τους σαν βαμπίρ. Η συμπεριφορά της είναι παράλογη γιατί μπορεί επίσης να είναι καλοκάγαθη και να φροντίσει παιδιά ή γέρους ανθρώπους

Οι ασραϊ είναι μικρές και λεπτεπίλεπτες νεραϊδούλες, οι οποίες λιώνουν και γίνονται λιμνούλες με νερό αν αιχμαλωτιστούν ή εκτεθούν στο φως του ήλιου

Οι γοργόνες, δελεάζουν θνητούς με τα μαγικά τραγούδια τους. Προκαλούν καταιγίδες και ναυάγια και πολύ συχνά τις βλέπουν να χτενίζουν τα μακριά μαλλιά τους καθώς θαυμάζουν τους εαυτούς τους σε καθρέφτες

Μερροους, τα ιρλανδέζικα πλάσματα της θάλασσας. Ξεχωρίζουν από άλλες νεράιδες που κατοικούν στο βυθό από τους κόκκινους φτερωτούς σκούφους τους που φορούν για να ωθούνται προς τα σπίτια τους που βρίσκονται στα βάθη. Τα θηλυκά μερροους είναι πανέμορφα και εμφανίζονται πριν από την καταιγίδα ως οιωνοί. Συχνά ερωτεύονται θνητούς ψαράδες. Τα αρσενικά μερροους, παρά την τρομακτική και άσχημη όψη τους είναι συνήθως φιλικά και ευχάριστα στον χαρακτήρα.

Το μπραουνι ή ζαλίμι. Συνήθως πρόκειται για έναν μικρό τριχωτό άντρα, ρυτιδιασμένο και καφετή στην όψη, με ύψος περίπου 80 πόντους και είναι είτε γυμνός είτε ντυμένος με καφετιά κουρέλια. Το ζαλίμι υιοθετεί ένα σπίτι και μετά το φροντίζει. Παρόλα αυτά δεν ζητάει τίποτα περισσότερο από μια γαβάθα με κρέμα ή καλό γάλα και ένα γλυκό αλειμμένο με μέλι. Αν του δοθεί κάτι περισσότερο θα προσβληθεί και θα φύγει.

Το μπούκα. Ένα είδος ιρλανδέζικου μπράουνι. Απεχθάνεται όσους δεν πίνουν αλκοόλ και όσους έχουν μακριές μύτες.

Ο κίλλμουλις, είναι ένας ιδιαίτερα άσχημος καλικάτζαρος που στοιχειώνει τους μύλους. Τον χαρακτηρίζουν η τεράστια μύτη του και η απουσία στόματος. Αν και δουλεύει σκληρά για τον μυλωνά, απολαμβάνει και τις φάρσες, άρα μπορεί να καταστεί περισσότερο εμπόδιο παρά βοήθεια

Κόκκινη κλωστή δεμένη

Ολοι όταν ήμασταν παιδιά είχαμε ακούσει ή διαβάσει κάποια παραμύθια. Είτε με δράκους, είτε με νεράιδες, είτε με πρίγκιπες, είτε με αλεπούδες, είτε με μικρά παιδάκια, όλα τα παραμύθια είχαν ένα κοινό στοιχείο : Μας ταξίδευαν στον κόσμο που κρυβόταν πίσω απ'τις χρωματιστές τους σελίδες και μας έκαναν κι εμάς για λίγο κομμάτι της δικής τους μοναδικής πραγματικότητας. Αλήθεια ή όχι, σημασία έχει ότι μαυτά μεγαλώσαμε, μ'αυτά κοιμόμασταν το βράδυ κι αυτά ονειρευόμασταν. Σίγουρα οι περισσότεροι απο μας πίστψαν κάποια στιγμή στη ζωή τους , ότι όντως υπήρχε στα αλήθεια η κακιά μάγισα, η καλή νεράιδα και η κοκκινοσκουφίτσα. Καποιοι ίσως το πιστεύουν ακόμα. Άλλοστε δεν έχει και πολλή σημασία αν είναι αλήθεια ή ψέμα. Ετσι κι αλλιώς λίγα είναι τα πράγματα που μπορούμε να ήμαστε εντελώς σίγουροι ότι όντως υπήρξαν και συνέβησαν κάποτε. Γι' αυτό ας αφίσουμε την φαντασία μας να ταξιδέψει πέρα από τους τοίχους της καθημερινότητας κι ας βρεθούμε για λίγο μέσα σε θρύλλους, μύθους και παραμύθια μιας άλλης εποχής.....Καλό μας ταξίδι.